فرزاد فرزین

حیف من و تو حیف از این عشق

که این شهر حسود اونو ندیدش

حیف پرنده ی آرزوهامون

که از بوم دوتامون پر کشیدش

بال قشنگ و خوشگل من

رفتی و پرپر شد دل من

انقده دور شدیم از هم که دیگه

خاطره ها دور من دیوار کشیدن

“آخر یه روزی

عشقم رو قلب تو نشونشو می گیره

آخر می فهمی

اونی که عاشق بوده عاشقم می میره

توو هر مسیر از

این شهر لعنتی قدم زدم به یادت

آخر یه روزی

می دونم بر می گرده به من اعتمادت